امام سجاد علیه السلام
در این دنیا سرور مردم، سخاوتمندان هستند؛ و در قیامت سیّد و سرور مردم، پرهیزكاران خواهند بود
زیارت عاشورا
درباره وبلاگ


قالَ الاْ مامُ عَلی بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین عَلَیْهِ السَّلامُ: ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فیهِ مِنَ الْمُؤمِنینَ كانَ فی كَنَفِ اللّهِ، وَ أظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فی ظِلِّ عَرْشِهِ، وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ ‏الْیَوْمِ الاْكْبَرِ: مَنْ أعْطی النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ، و رَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَداً وَ رِجْلاً حَتّی یَعْلَمَ أنَّهُ فی طاعَةِ اللّهِ ‏قَدِمَها أوْ فی مَعْصِیَتِهِ، وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أخاهُ بِعَیْبٍ حَتّی یَتْرُكَ ذلكَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ.(1)

سه حالت و خصلت در هر یك از مؤمنین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در سایه رحمت عرش ‏الهی می‌باشد و از سختی‌ها و شداید محشر در امان است.

اوّل آن كه به مردم چیزی را دهد كه از آنان برای خویش می‌خواهد (آنچه برای خود می‌پسندد را به آنان عطا كند).

دوّم آن قدم از قدم برندارد تا آنكه بداند آن حركتش در راه اطاعت خداست یا معصیت و نافرمانی او

سوّم از برادر مومن خود (به عیبی كه در خود نیز دارد ) عیب جویی نكند تا آنكه آن عیب را از خودش دور سارد

مدیر وبلاگ : رحمان نجفی
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
میزان رضایتمندی شما از مطالب ارایه شده در این وبسایت؟







چهارمین امام شیعیان
نویسنده : محمدهادی عالمی




كلمات كلیدی : امام سجاد (ع)، امام حسین (ع)، واقعه كربلا، صحیفه سجادیه
حضرت امام سجّاد علی بن الحسین (ع) چهارمین امام شیعیان است، پدر بزرگوار آن حضرت، امام حسین (ع) و مادرش شهربانو[1] است و از مشهورترین القاب آن حضرت به زین العابدین و سجّاد می‌توان اشاره كرد. آن حضرت در سال سی و هشت هجری قمری در شهر مدینه دیده به جهان گشود[2] و دوران كودكی خود را در شهر مدینة النبی سپری نمود.
در سن دو سالگی جد بزرگوارش امیرالمؤمنین (ع) را از دست داد و پس از آن به مدّت ده سال شاهد امامت عموی بزرگوارش حضرت امام حسن مجتبی (ع) بود و پس از آن در سال 50 هجری قمری دوران امامت پدر بزرگوارش امام حسین (ع) را درك نمود كه تا سال 61 هجری در كنار ایشان بود و بعد از محرم آن سال و جریان كربلا به همراه اسرای كاروان به كوفه و شام رفته و سپس به مدینه بازگشتند. تا آنكه در سال 94 یا 95 هجری در این شهر به شهادت رسیده و در قبرستان معروف بقیع در كنار عموی گرامی‌اش امام حسن (ع) به خاك سپرده شد.

خلفای معاصر حضرت

1- یزید بن معاویه (61 – 64 هـق)
2- معاویة بن یزید (چند ماه از سال 64 هـق)
3- مروان بن حكم (نه ماه از سال 65 هـق)
4- عبدالملك بن مروان (65 – 86 هـق)
5- ولید بن عبدالملك (86 – 96 هـق)
البته لازم به تذكر است كه هم زمان با یزید و خلفای پس از وی "عبدالله بن زبیر" برای خود در مكه و مدتی در عراق حكومت می‌كرد تا اینكه در سال 73 توسّط نیروهای عبدالملك به قتل رسید.[3]

بیماری امام سجاد (ع)

برخی از افراد ناآگاه امام را به عنوان فردی بیمار می‌دانند؛ لیكن باید دانست كه حضرت امام زین العابدین (ع) به غیر از ایام عاشورای سال 61 هجری در حدود 35 سال بعد از آن از سلامت كامل جسمی برخوردار بوده‌اند و بی‌شك بیماری موقت آن حضرت، عنایت خداوندی بوده است تا بدان وسیله از جهاد معذور بمانند [4] و امر امامت را پس از شهادت پدر بزرگوارش بر عهده بگیرند.

عصر اختناق

حادثه عاشورا اگر چه ضربۀ سنگینی بود که بر پیكرۀ نهضت شیعه وارد شد و انعكاس این خبر موجی از رعب و وحشت را در سرتاسر ممالك اسلامی به وجود آورد و این رعب و اختناق با بروز فاجعه حرّه در مدینه و سركوب بی¬رحمانه مردم مدینه توسط نیروهای یزید در سال 63 هـق شدّت یافت، لیكن این روند باعث تزلزل در اجتماعات شیعیان نگردید و شاهد این مسأله قیامهائی است كه بعد از آن به انتقامجوئی از شهدای كربلا اتفاق افتاد، بلكه حادثه عاشورا در تحكیم هویت شیعه و عقائد آن نقش بسیار مهمی را بر عهده داشت.
امام سجاد (ع) پس از واقعه عاشورا بسیار می‌گریست و این گر یه‌ها در راستای زنده نگه داشتن قیام عاشورا و اهداف آن بود، به هر حال بعد از عاشورا، یاران حقیقی ایشان بسیار كم شدند تا جائی كه فرمود:
«در كل مدینه و مكه بیست نفر نیستند كه ما را دوست بدارند»[5]
مورخ معروف، مسعودی می‌نویسد: «علی بن الحسین امامت را بصورت مخفی و با تقیه شدید و در زمانی دشوار عهده‌دار گردید»[6]
در برخی روایات تعداد دوستداران واقعی و حقیقی اهل بیت در آن زمان سه نفر و در برخی پنج نفر ذكر شده است كه این بیانات حاكی از جو شدید و اختناق حاكم در عصر امام زین العابدین(ع) است.

پیام رسان كربلا

یكی از نقاط روشن زندگانی حضرت، افشاگری ایشان در مورد ظلم و جنایات حكومت اموی و معرفی خاندان پیامبر به عنوان ائمه راستین و خلفای بر حق بود.
اولین كلمات امام (ع) بعد از عاشورا در بازار كوفه ایراد شد كه پس از معرفی خود به سرزنش مردم پرداخت. به دنبال این كلمات صدای شیون مردم كوفه از هر سو به پا خواست و در خواست عفو و كمك كردن به اهل بیت نمودند كه امام در جواب آنان فرمود:
«هیهات ای فریبكاران دغل باز! ای اسیران شهوت و آز! می‌خواهید با من هم كاری كنید كه با پدرانم كردید؟...»[7]
و همچنان افشاگری امام در دارالاماره و با سخنرانی در شهر كوفه و سپس در شام ادامه یافت و از همه معروفتر صحبت امام در جلوی یزید و روی منبر كه به معرفی كامل اهل بیت (علیهم السلام) و هدف از قیام پدر بزرگوارش پرداخت و حكومت اموی را كاملاٌ رسوا نمود كه مشروح آن در بحار الأنوار نقل شده است.[8]
حضرت به خاطر جو اختناق حاكم دست به مبارزات روشنگرانه‌ای زدند كه بیشتر در قالب تبیین معارف حقۀ اهل بیت (علیهم السلام) بود. از جمله بیانات ایشان كتاب گرانسنگ صحیفۀ‌سجادیه است كه مشتمل بر پنجاه و چهار دعا است.
یكی دیگر از فعالیتهای امام، مبارزات و برخوردهای ایشان با علمای درباری بود. "زهری" كه یكی از علمای به نام زمان بود، مدتی از طرف بنی امیه در منطقه‌ای حكمرانی می‌كرد، روزی او كسی را تنبیه كرد و در اثر آن تنبیه فرد كشته شد.
"زُهری" ترك خانه و شهر كرد و در بیابانها زندگی می‌كرد كه حضرت امام سجّاد (ع) در دیدار او فرمود:
«ناامیدی تو از گناهت بدتر است از خدا بترس و توجه و استغفار كن و خونبهای مقتول را برای وارث او بفرست و بر میان خانواده‌ات برگرد.»[9]
با توجه به سوابق سیاه "زهری" در دربار اموی، حضرت برایش نامه‌ای كوبنده نوشت و او را توبیخ نمود و در آخر نامه نیز او را به ضایع كردن دین متهم گردانید.[10]
این گوشه‌ای بود از سیره حضرت و امّا عبادت او چنان معروف بود كه ملقب به "زین العابدین" شد كه این مختصر از شرح آن عاجز است. انشاء‌الله خداوند همه ما را از رهروان حقیقی ایشان قرار دهد.

پی نوشت:

[1] . محمد بن یعقوب كلینی، اصول كافی، تهران، مكتبة الصدوق، 1381 هـق، ج 1، ص 467.
[2] . شیخ مفید، محمد بن نعمان؛ الإرشاد، قم، مكتبه بصیرتی، بی‌تا، ص 253.
[3] . پیشوائی، مهدی؛ سیره پیشوایان، قم، موسسه امام صادق (ع)،1381، ص 235.
[4] . سبط ابن الجوزی، تذكرة الخواص، نجف، المطبعة الحیدریة، 1383 هـق، ص 324.
[5] . مجلسی، محمد باقر؛ بحارالأنوار، تهران، المكتبة الاسلامیه، 1394 هـق، چاپ دوم، ج 46، ص 143.
[6] .مسعودی، اثبات الوصیّه، نجف، المطیعة الحیدریه، چاپ چهارم، 1373 هـق، ص 167.
[7] . سید بن طاووس، اللّهوف، قم، منشورات الداوری، بی تا، ص 66.
[8] . مجلسی، محمد باقر؛ بحارالأنوار، تهران، المكتبة الاسلامیه، 1394 هـق، چاپ دوم، ج 45، ص 137.
[9] . ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، قم، انتشارات علامه، بی تا، ج 4، ص 59.
[10] . حسن بن علی بن شعبه، تحف العقول عن آل الرسول، بی جا، موسسه نشر اسلامی، چاپ دوّم، 1404 هـق، صص 277 – 274.

منبع: پژوهشکده  باقرالعلوم(ع)
/الف


نوع مطلب : مقالات، كتابخانه، صحیفه سجادیه، امام سجاد علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
امکانات جانبی
زیارت عاشورا

سوره قرآن
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic